Bezzasadne zwolnienie dyscyplinarne – jak się bronić i jakie prawa ma pracownik?

Cięż­kie naru­sze­nie pod­sta­wo­wych obo­wiąz­ków pra­cow­ni­czych jest to zacho­wa­nie pole­ga­ją­ce na bez­praw­nym, świa­do­mym naru­sze­niu obo­wiąz­ków wyni­ka­ją­cych ze sto­sun­ku pra­cy, któ­re ze wzglę­du na swój cha­rak­ter zagra­ża inte­re­som pra­co­daw­cy (np. pra­ca po pija­ne­mu) i wyni­ka z rażą­ce­go nie­dbal­stwa lub winy umyśl­nej pracownika.

Zwol­nić dys­cy­pli­nar­nie pra­cow­ni­ka za jed­no spóź­nie­nie co do zasa­dy nie moż­na. Poje­dyn­cze spóź­nie­nie z regu­ły kwa­li­fi­ku­je się wyłącz­nie do zasto­so­wa­nia kary porząd­ko­wej. Do zwol­nie­nia dys­cy­pli­nar­ne­go mogło­by dojść jedy­nie w wyjąt­ko­wych sytu­acjach, w któ­rych spóź­nie­nie wyge­ne­ro­wa­ło potęż­ną szko­dę mate­rial­ną pracodawcy.

Pra­co­daw­ca na zwol­nie­nie dys­cy­pli­nar­ne ma rów­no 1 mie­siąc od dnia, w któ­rym dowie­dział się o prze­wi­nie­niu pra­cow­ni­ka uza­sad­nia­ją­cym roz­wią­za­nie umo­wy o pra­cę bez zacho­wa­nia okre­su wypowiedzenia.

Pra­co­daw­ca musi podać powód w zwol­nie­niu dys­cy­pli­nar­nym. Kodeks pra­cy bez­względ­nie wyma­ga, aby przy­czy­na roz­wią­za­nia umo­wy była poda­na w spo­sób pre­cy­zyj­ny, praw­dzi­wy i zro­zu­mia­ły dla zwal­nia­ne­go pra­cow­ni­ka. Ogól­ni­ki skut­ku­ją nie­waż­no­ścią dokumentu.

Zwol­nić dys­cy­pli­nar­nie na zwol­nie­niu lekar­skim (L4) moż­na, ponie­waż prze­by­wa­nie na zwol­nie­niu cho­ro­bo­wym nie chro­ni pra­cow­ni­ka przed roz­wią­za­niem umo­wy o pra­cę bez zacho­wa­nia okre­su wypo­wie­dze­nia, o ile zacho­dzą ku temu praw­ne przesłanki.

Pra­co­daw­ca może wrę­czyć pra­cow­ni­ko­wi dys­cy­pli­nar­kę na urlo­pie wypo­czyn­ko­wym. Pra­co­daw­ca ma peł­ne pra­wo wrę­czyć oświad­cze­nie o roz­wią­za­niu umo­wy w try­bie art. 52 Kodek­su pra­cy rów­nież w trak­cie poby­tu pra­cow­ni­ka na jego urlopie.

Dys­cy­pli­nar­ka w świa­dec­twie pra­cy ozna­cza nie­zwy­kle nie­ko­rzyst­ny wpis o zasto­so­wa­niu art. 52 kp, któ­ry odstra­sza nowych pra­co­daw­ców. Wpis ten nie zacie­ra się nigdy auto­ma­tycz­nie z bie­giem cza­su – usu­nąć moż­na go wyłącz­nie poprzez ugo­dę z pra­co­daw­cą lub pra­wo­moc­ny wyrok Sądu Pracy.

Na odwo­ła­nie się od dys­cy­pli­nar­ki do Sądu Pra­cy jest dokład­nie 21 dni. Ter­min ten liczy się od momen­tu fizycz­ne­go ode­bra­nia pisma przez pra­cow­ni­ka lub sku­tecz­ne­go awi­zo­wa­nia oświad­cze­nia woli pracodawcy.

Po zwol­nie­niu dys­cy­pli­nar­nym zasi­łek dla bez­ro­bot­nych nale­ży się dopie­ro po upły­wie tzw. okre­su karen­cji. Ozna­cza to, że wypła­ta świad­cze­nia będzie moż­li­wa po upły­wie 6 mie­się­cy od daty zare­je­stro­wa­nia się w Powia­to­wym Urzę­dzie Pra­cy (PUP).